صفحه نخست   |   درباره ما   |   تماس با ما
3- shoar مرکز اطلاعات فنی ایرانسال تاسیس : ۱۳۶۲        
شنبه   ۱۴۰۰/۶/۲۷  
نسخه چاپی  
صفحه نخست » راهنمای مدیران » دانستنیهای پزشکی
 
دانستنیهای پزشکی

 

یافته های تازه جهت درمان اختلال روانی دوقطبی

 

یافته های تازه جهت درمان اختلال روانی دوقطبی 

 

محققان می‌گویند که به یافته‌های تازه‌ای برای درمان اختلال دوقطبی (بایپولار) رسیده‌اند. بیماران دچار این اختلال دو حال شیدایی و افسردگی مزمن را تجربه می‌کنند. بدین صورت که برای مدتی از افسردگی رنج می‌برند و بعد به حالت شیدایی می‌رسند. بنا بر شدت این دو دوره بیماری دو قطبی به دو نوع یک و دو تقسیم می‌شود.


محققان می‌گویند به اطلاعات تازه ‌ای برای درمان اختلال روانی دو قطبی ها(بایپولار) دست یافته اند. بیماران مبتلا به این عارضه روانی دو حالت شیدایی و افسردگی مزمن را با هم تجربه می‌کنند. بدین صورت که برای مدتی از افسردگی رنج می‌ برند و بعد به حالت شیدایی می ‌رسند. بنا بر شدت این دو دوره بیماری دو قطبی به دو نوع یک و دو تقسیم می‌شود. یک گروه از محققان بیماری‌ های اعصاب و روان در ایالت فلوریدای آمریکا دسته ‌ای از ژن ‌ها را شناسایی کرده ‌اند که وجود آن ها احتمال دچار شدن به بیماری دو قطبی را در افراد به اندازه زیادی افزایش می‌ دهد. این کشف می ‌تواند منجر به شناخت درمان ‌هایی شود که به طور خاص این ژن ‌ها را هدف قرار بدهند.
در این تحقیق ژن‌ PDE10A ، یکی از ژن ‌هایی است که داشتن آن ممکن است به بروز بیماری دو قطبی بیانجامد، تحت مطالعه قرار گرفت. این ژن پروتئینی تولید می‌کند که در بروز دوره ‌های شیدایی و افسردگی در افراد بسیار مؤثر است.
ران دیویس، رئیس بخش عصب‌ شناسی مرکز تحقیق اسکرپیس می‌گوید: «ما از این ایده شروع کردیم که تغییرات خلقی در بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی ممکن است به تغییر ترکیبات این پروتئین‌ ها مربوط باشد. ما دریافتیم که این حدس درست است. این تغییرات در ژن ‌ها باعث تغییر عملکرد آن ها می‌شود که بخت ابتلا به بیماری دو قطبی را در یک فرد بالا می‌برد.» این گروه از محققان به بررسی بافت ‌های مغزی افراد مبتلا به بیماری دو قطبی و مقایسه آن با افراد سالم پرداختند.
دکتر کورتنی مک ‌مالن، از نویسندگان این تحقیق می‌گوید که پروتئین PDE10A19 از آنجا حائز اهمیت است که ما تا همین چند وقت پیش نمی‌دانستیم که در انسان هم وجود دارد. این پروتئین در برخی از پستانداران یافت می‌شود: «وقتی ما به طور کامل به طرز کار این پروتئین در سیستم عصبی پی ببریم می‌ توانیم دارویی درست کنیم که مانند آن عمل کند و در درمان سیستم ‌های عصبی که این پروتئین به طور کامل کار نمی‌کند و در نتیجه اختلالات روانی به‌وجود می‌آید از آن استفاده کنیم.»
دکتر دیویس عقیده دارد که پیچیدگی «بیان ژن» در مغز انسان بسیار زیاد است و تا به حال «دست کم» گرفته شده است. به گفته دیویس، آینده عصب‌ شناسی ژنتیکی باید با مطالعه عمیق قابلیت هر ژن برای تولید پروتئین ‌های مخصوص شروع شود. چرا که نتیجه ‌گیری اشتباه می ‌تواند به درمان‌ های نادرست برای بیماران مبتلا به اختلالات روانی بیانجامد.

بالا^^