صفحه نخست   |   درباره ما   |   تماس با ما
2- shoar مرکز اطلاعات فنی ایران
مرکز اطلاعات فنی ایران
جمعه   ۱۳۹۳/۰۶/۲۸
سال تاسیس : ۱۳۶۲
نسخه چاپی  
صفحه نخست » راهنمای مدیران » با مدیریت
 
با مدیریت
 
نامگذاری و ثبت آدرس های مشاغل در اینترنت

نامگذاری و ثبت آدرس های مشاغل در اینترنت

 گسترش‌ بی‌ رویه‌ و غیر قابل‌ کنترل‌ ایستگاههای‌ اینترنت‌ سبب‌ شده‌ است‌ که‌ تقریباً هر نامی‌ در بخش‌ آدرس‌ نمایشگرها تایپ‌ شود و استفاده‌کننده‌ را به‌ مرکزی‌ هدایت‌ کند. کامپیوترها از راههای‌ گوناگون‌ با یکدیگر ارتباط‌ بر قرار می‌کنند، که‌ مجموعه‌ این‌ ارتباطات‌ شبکه‌های‌ داخلی‌ وشبکه‌ جهانی‌ را تشکیل‌ می‌دهند. مشهورترین‌ شبکه‌ای‌ که‌ کامپیوترهای‌ جهان‌ را به‌ هم‌ متصل‌ می‌کند اینترنت‌ نام‌ دارد ارتباطاتی‌ که عموما در سطح جهان با استفاده از خطوط‌ تلفن و تلویزیون هایی کابلی برقرار شده‌اند بر پایه مقررات‌ استانداردی‌ به نام‌ پروتکل‌ و با استفاده از کدهای مختلف‌ انجام‌ می گیرد . یکی از پروتکل های اینترنت TCP/IP است که اساس آن مجموعه حروف و اعدادی است که آدرس ایستگاههای اینترنت را تشکیل می دهد. شبکه های قبلی مانند شبکه مخابرات و بزرگراههای اطلاعاتی با شبکه جهانی اینترنت مطابق بوده و تفاوت چندانی با آن ندارند. بطور مثال نشانی یک ایستگاه اینترنت ممکن است به صورت http://WWW.189.725.products.html باشد که بخاطر سپردن آن چندان آسان به نظر نمی رسد، در حالی که اگر این ایستگاه به محصولات کداک اختصاص داده شده باشد حفظ کردن WWW.kodak.com بسیار راحت تر خواهد بود. به همین دلیل است که نامگذاری و انتخاب یک نام کوتاه و به یاد ماندنی برای شرکتهای تجاری ، صاحبان مشاغل و دارندگان صفحات اینترنت که می خواهند توجه تعداد بیشتری از مردم را به ایستگاه خود جلب کنند از اهمیت خاصی برخوردار است . انتخاب نام بر پایه استانداردها و مقرراتی شکل می گیرد که نظام نامگذاری (Domain Name System) خوانده می شود. در این مقررات کامپیوترهای مادر که مرکز نگاهداری اطلاعات مربوط به صفحات اینترنت هستند باید یک نام اختصاصی (Domain Name) برای خود تعیین نمایند که آدرس سایت صاحب ایستگاه را تشکیل خواهد داد. نام هر ایستگاه اینترنت در واقع نمایانگر و عامل شناسایی آن صفحه است . به خاطر سپردن آسان آدرس ایستگاه سبب خواهد شد که علاقه مندان فراوانی به دفعات به آن رجوع کنند و نشانیها بیشتر جلب توجه کند. اما از آنجایی که نشانیهای اینترنت منحصر به فرد هستند و هیچگاه دو کامپیوتر نمی توانند در اینترنت از یک آدرس مشترک استفاده کنند، به دلیل انحصاری بودن آدرس ، کسانی که تصمیم دارند ایستگاه جدیدی را برقرار نمایند موفق نمی شوند تا به راحتی نام دلخواه خود را انتخاب کنند، زیرا ممکن است شخص دیگری قبلاً آن را برای خود برگزیده باشد، داستان آدرس اینترنت فروشگاههای زنجیره ای همبرگر فروشی مک دونالد نمونه روشنی در این مورد است . چندین سال قبل خبرنگاری با مک دونالد تماس می گیرد و از مسئولین آن سؤال می کند که آیا این فروشگاه تصمیم دارد در آینده از نام Mcdonald.com در اینترنت استفاده کند یا نه ، وقتی این شخص مطمئن می شود که مک دونالد چنین قصدی ندارد این نشانی را برای خود به ثبت می رساند. مک دونالد پس از مدتی به اشتباه خود پی برده و تصمیم می گیرد که در اینترنت حضور داشته باشد، در این مرحله مک دونالد با خبرنگار وارد مذاکره شده و در نهایت به اجبار موافقت می کند تا در قبال پرداخت مبلغ گزافی به آن شخص نام خود را پس بگیرد. آدرس یک ایستگاه اینترنت از ترکیب حروفی تشکیل شده است که پس از http://WWW ظاهر می شوند. این نام بهتر است که یک نام با معنا و آسان باشد (اگر چه به خاطر محدودیت کنونی ، آدرسهای بدون مفهوم فراوانی را هم می توان در اینترنت یافت ) اسامی از دو بخش مجزا تشکیل شده اند. در بخش نخست نام کمپانی قرار می گیرد که بخش اختصاصی یا TLD (Top-Level Domain) خوانده می شود. بخش دیگر بخش عمومی یا Domain) SLD (Second-Level است که نشان دهنده نوع و طبقه بندی ایستگاه است . رده بندی و نوع فعالیت سایت های اینترنت را می توان از حروف پایانی یا بخش عمومی آدرس تشخیص داد. طبقه بندی و کدهای انتهای آدرس ایستگاههای اینترنت از چند نوع بیشتر نیستند که عبارتند از: .com - برای بخشهای تجاری و صاحبان مشاغل آزاد، .edu - برای مؤسسات آموزش عالی و دانشگاهها، .gov - برای سازمانهای دولتی و مؤسسات وابسته به آنها، .org - برای سازمانهای غیردولتی و غالباً غیرانتفاعی ، .net - برای شرکتهای سرویس دهنده مخابراتی و ارتباطی ، از مدتها پیش تلاشهایی جهت معرفی تعداد بیشتری کد و حروف اختصاری برای بخش عمومی "نام ها" به عمل آمده است مانند پیشنهاد store ، برای مشاغل خرده فروشی و arts ، برای گروههایی که فعالیت هنری دارند که تاکنون مورد توجه قرار نگرفته و از آن استقبال نشده است . اگر چه شبکه اینترنت متعلق به هیچ شخص و سازمانی نیست اما، نام سایت باید از طریق شرکتی تأیید شده و به ثبت برسد، از سال 1993 که بنیاد ملی علوم آمریکا (NSF) امتیاز ثبت اسامی اینترنت را به شرکت Network Solutions واگذار کرده است تاکنون هزاران شخص و سازمان نام موردنظر خود را به ثبت رسانیده اند، براساس یک آمار هر ماه در حدود چندین هزار متقاضی آدرس جدیدی را به ثبت می رسانند و تخمین زده می شود که تاکنون بیش از دو میلیون آدرس در اختیار مردم قرار گرفته باشد. اکثر صاحبان مشاغل سعی می کنند نامی را برای سایت خود انتخاب کرده و به ثبت برسانند که به خوبی معرف نوع حرفه و یا کالایی باشد که ارائه می دهند. از این رو اگر تصمیم دارید برای خود و یا شرکت متعلق به خود نامی را محفوظ نگاه دارید قدم اول کسب اطمینان از آزاد بودن آن اسم است . کافی است که در یکی از نمایشگرهای اینترنت آدرس موردنظر خود را تایپ کنید، چنانچه آن ایستگاه نشان داده نشد آدرس در اختیار کسی نیست و می توان آن را به ثبت رسانید. WWW.register.com سایت خاصی است که اطلاعات لازم در مورد آدرس آزاد اینترنت را در اختیار علاقه مندان قرار می دهد. اسم انتخابی در مجموع (بخش اختصاصی و بخش عمومی ) می تواند تا 26 کاراکتر شامل حروف الفبای انگلیسی ، اعداد و خط تیره (Hyphen) باشد. استفاده از علائمی مانند علامت تعجب (!) و خط تیره زیر (Underscore) مجاز نیست . برطبق قوانین تجارت که در اغلب کشورها حاکم است تعیین یک نام برای دو محل کسب و کار که از نظر منافع تجاری و نوع کسب و کار با یکدیگر اختلاف داشته باشند آزاد است مانند بوتیک رامادا فروشگاه پرورش گل و گیاه رامادا و هتل رامادا؛ البته بدیهی است این موضوع در مورد کارتل ها و شرکتهای تجاری چند ملیتی مانند سونی ، آی بی ام و تویوتا صدق نمی کند و استفاده از نام و آرم انحصاری آن شرکتها در سراسر جهان ممنوع است . در اینترنت این گونه نیست و فقط یک اسم و آدرس می تواند مورد استفاده قرار گیرد که ثبت کننده آدرس ، صاحب امتیاز آن است و در حال حاضر قابل شکایت و پیگیری قانونی هم نیست ( اگر چه تلاش هایی در دست اقدام است که با تصویب قوانینی تعقیب قضایی سود جویان به عهده سازمان ملل متحد واگذار گردد ) . سود جویان ، غارتگران اینترنت و رقبای تجاری مدتهاست که در پی ثبت اسم شرکتهای دیگر بنام خود هستند تا در موقعیت مناسبی در مقابل واگذاری نام وجوه هنگفتی را دریافت نمایند. به عنوان نمونه می توان به شرکت تلفن اسپرینت (Sprint) اشاره کرد که نام رقیب تجاری خود، شرکت تلفن MCI را در اختیار گرفت و پس از دعوای حقوقی طولانی نام mci.com را به بهای گزافی به ام سی آی فروخت ، نمونه مشهور دیگر در اختیار قرار گرفتن آدرس MTV) mtv.com شبکه تلویزیونی معروف آمریکا) توسط یکی از کارمندان اخراجی شبکه بود که این باجگیری در مقابل پرداخت پول و راضی کردن آن شخص به پایان رسید. جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت آدرس جدید در اینترنت از دو نشانی زیر می توان استفاده کرد: مرکز اطلاعات انتخاب و جستجوی آدرس های اینترنت http://rs.internic.net/ فرم ثبت نام آدرس جدید در اینترنت http://rs.internic.net/help/templates.html

 

بالا^^